ما به آحاد ملت عزيز عرض كرديم؛ و گفتيم امربه ‏معروف ونهى ‏ازمنكر، اين واجب‏ الهى ‏رابرپابداريد. دربين‏ جوانان ‏درسرتاسر كشور، شوروغوغايى به وجودآمد. پس، پيداست كه اين جوانان متمايل‏ به‏ امربه‏ معروف ونهى‏ ازمنكرند. بنابراين، وظيفه ما، مسؤولين، قانونگذاران و مجريان است كه راه و زمينه ‏رابراى‏ اجراى‏ اين‏ واجب‏ الهى هموار و فراهم ‏كنيم. امروزبحمداللَّه مجلس شوراى‏اسلامى، مجريان، مسؤولين كشور و دستگاه قضايى، همه از خودِ اين ملتند. مبادا در گوشه‏ و كنار، يا در دستگاه انتظامى يا قضايى، كسانى ‏باشند كه‏ راه ‏را جلو آمربه معروف و ناهى ‏ازمنكر سدكنند! مباداكسانى ‏باشند كه اگركسى امر به معروف ونهى ‏ازمنكركرد، ازاوحمايت نكنند، بلكه ‏ازمجرم حمايت كنند! البته ‏خبرهايى ازگوشه وكناركشور، در بعضى ازموارد به گوش من مى‏ رسد. هر جا كه بدانم و احساس كنم و خبر اطمينان بخشى ‏پيداكنم كه آمربه معروف وناهى از منكر، خداى نكرده موردجفاى مأمور و مسؤولى قرارگرفته، خودم واردقضيه خواهم شد. اين، آن‏ چيزى‏است كه‏ قوام كشور و استقلال كشوررا حفظ خواهدكرد. والّا ما دشمن زياد داريم. چرادشمن‏ تا امروزنتوانسته‏ است مويى ‏ازسراين ‏ملت كم كندوبه‏ اين ‏كشورضربه بزند؟ بحمداللَّه ايران اسلامى، با قدرت وصلابت‏ كامل، درمقابل‏ه شان‏ ايستاد وايستاده ‏است. چرا؟ ايران‏ كه‏ همان‏  ايران صدوپنجاه‏سال قبل ‏است! اين، به خاطر احساس وظيفه شما، به‏ خاطرهمين‏ حضور شما، به خاطرهمين روحيه حزب اللّهى شما و به خاطر اين است كه زن ‏ومرد مسلمان، تا همه ‏جا حاضرند ازايمان و اسلام وانقلابشان دفاع ‏كنند.اينهاست كه ‏اين‏ كشور را حفظ كرده است. مگر طور ديگرى مى‏ شود اين كشور را، بااين همه ‏دشمن و بدخواه كه چشم طمع به منابع زيرزمينى و بازارهاى آن دوخته‏ اند، حفظ كرد؟! مگر مى ‏شود در مقابل‏ آنها، بدون ‏اين روحيه مقاومت‏ كرد؟! اين گونه است كه كشور حفظ مى ‏شود؛ با امربه معروف ونهى‏ ازمنكر. منتها من دو تذكّر به شماجوانان عزيز - درهرجاى ‏كشوركه ‏هستيد - مى ‏دهم. اوّلاً امر به معروف ونهى ‏ازمنكريك واجب‏ است كه رودربايستى و خجالت‏ بر نمى ‏دارد.ماگفتيم: اگر ديديد كسى ‏مرتكب خلافى ‏مى ‏شود، امركنيد به معروف ونهى كنيد از منكر. يعنى به ‏زبان بگوييد. نگفتيم مشت وسلاح‏ وقوّت به كار ببريد. اينها لازم نيست. خداى‏متعال ‏كه ‏اين واجب رابر ما مسلمانان نازل فرموده است، خودش مى ‏داند مصلحت چگونه‏است. ماهم تاحدودى حكم و مصالح الهى را درك مى ‏كنيم. بزرگترين حربه در مقابل گناهكار، گفتن و تكراركردن ‏است. اين ‏كه ‏يك نفربگويد امّا ده‏ نفرساكت بنشينند و تماشاكنند، نمى‏ شود. اگر يكى‏ دچارضعف نفس ‏بشود، يكى ‏خجالت بكشد و يكى بترسد، اين‏كه نهى‏ ازمنكرنخواهدشد. گناهكارهم فقط بدحجاب نيست كه بعضى فقط به مسأله بدحجابى چسبيده ‏اند. اين، يكى ‏از گناهان‏ است وازخيلى‏ ازگناهان ‏كوچكتراست.خلافهاى‏ فراوانى از طرف آدم هاى لاابالى در جامعه وجوددارد: خلافهاى‏سياسى، خلافهاى‏اقتصادى، خلاف دركسب وكار، خلاف دركارادارى، خلافهاى فرهنگى. اينهاهمه ‏خلاف ‏است. كسى‏ غيبت مى ‏كند، كسى دروغ مى ‏گويد، كسى ‏توطئه ‏مى ‏كند، كسى ‏مسخره‏ مى ‏كند، كسى ‏كم كارى‏ مى ‏كند، كسى‏ ناراضى‏ تراشى مى‏ كند، كسى‏ مال ‏مردم را مى‏ دزدد، كسى ‏آبروى ‏مردم رابرباد مى ‏دهد. اينها همه منكراست. درمقابل ‏اين ‏منكرات، عامل‏ بازدارنده، نهى ‏است؛ نهى‏ ازمنكر. بگوييد: «آقا، نكن.» اين تكرارِ «نكن»، براى طرف مقابل، شكننده است. اين‏ نكته اوّل؛ كه‏ نهى ‏ازمنكر، اراده‏  وتصميم وقدرت وشجاعت لازم دارد، كه ‏بحمداللَّه، درقشرهاى‏مردم ما و در زن و مرد ما وجوددارد. بايدآن را به كاربگيريد .منتظرنباشيد كه‏ دستگاههابيايند و كارى‏بكنند.

بعضى ازمردم به اين‏جا تلفن‏ زدند، نامه‏ نوشتند و سفارش ‏كردندكه«آقا! شماگفتيدنهى‏ ازمنكر. سيل‏ پشتيبانيها هم انجام گرفت. اماعملاً كارى‏نشد!» عملاً چه كار مى‏ خواستيد بشود؟مگرلازم است كه اين‏جاهم دولت وارد شوديادستگاه ‏قضايى مستقيماً واردشود؟خودِمردم بايدوارد شوند. خودِمردم بايدنهى كنند. البته ‏دولت، مجلس‏ شوراى‏اسلامى، دستگاه‏ قضايى و نيروى‏انتظامى، موظّفند كه ناهى ‏ازمنكر را پشتيبانى كنند. اين، وظيفه آنهاست. مباشر كار، خودمردم مى‏ توانند باشند وبايدباشند.بخش عمده قضيه، اين‏جاست. جوان ‏رزمنده، خانواده شهيدداده، خانواده ايثارگر، خانواده اهل انفاق، مؤمنين نمازخوان و روزه بگير و مسجد برو، دلسوزان انقلاب، روشنفكران علاقه‏مند به‏مفاهيم اسلامى‏وانقلابى؛ همه اينها بايد در صحنه باشند.

تذكّردوم اين‏است كه‏ مواظب باشيد كسانى‏ ازاين ‏واجب‏ الهى، سوء استفاده نكنند. حساب صاف كردنها، به خرده‏ حسابهاى‏ گذشته رسيدن، پرده ‏درى، آبروريزى، تعرّض‏ به نواميس وعِرض‏ومالِ ‏اين‏وآن به ‏بهانه اين‏ واجب‏ الهى، اينها نبايد باشد. مردم بايد هوشيارباشند.مردم همواره ودرهمه قضايا تيزهوشند. تيزهوشى مردم است ‏كه خيلى از اوقات دستگاهها را متوجّه قضاياى گوناگون مى‏ كند. درهمين ‏قضاياى ‏رذالتها و موذى ‏گريهاى ضدّانقلاب وگروهكها ازروزاوّل تاامروز، غالباً مردم بودند كه كمك كردند، مباشرت كردند، تيزبينى ‏كردند، دقّت به خرج دادند، چيزى را ديدندواقدامى راانجام دادند و مسؤولين راهم هدايت كردند.اين‏جا نيز همان‏طوراست.خودِمردم، با تيزهوشى نبايد بگذارند اين‏واجب الهى و اين فريضه بزرگ زمين‏بماند، ياخداى ناكرده مورد سوء استفاده‏ قرارگيرد.